Nicość (by kuriaki)

Nie było mnie tam wśród tych dusz zagubionych
pełnych nadziei, spętanych niewidocznymi więzami,
beznamiętnie szukając pomocnej dłoni…
tej jedynej… znanej, zapamiętanej
Nie było mnie tam…

Nie było mnie w pieknym ogrodzie pełnym owoców miłości i zapomnienia
gdzie w szczęściu pławią się tylko wybrańcy
Jakże chciałbym w kolorze tęczy zaistnieć
wśród magii uczuć trwać, doskonalić się
Nie było mnie tam…

Siedzę nagi pod uschłym drzewem
w zapomnieniu… szklane łzy rozpryskują się
niczym serce trafiane boskim ostrzem
próbuję…
ozdobny sztylet uderzony w skamieniałe serce upadł
Spoglądam w ziemię
zapomnijcie o mnie…

Nie było mnie tam…

(Autor: kuriaki)